Zaczęło
się ostateczne odliczanie. Co prawda z niewiadomego względu przesunięte o
caluśki weekend. Jakby pojawienie się „w pracy” na te 2-3 godzinki w piątek
stanowiło zniewagę lub ujmę na honorze. Nic jednak nie popsuje nam
wyczekiwanego od ponad dwóch miesięcy święta. Potencjometr w odtwarzaczu CD ustawiony
na poziomie: „Że jak!? Coś mówiłeś!?”. Pod nosem zaczynacie nucić przebój
Europe. Nawet chłodzącego się w lodówce szampana rozsadza już od środka (choć w
tym przypadku śmiem twierdzić, że to przez gazy 😊). Za
chwilę rozpocznie się kolejny rok szkolny, a my będziemy wreszcie mogli pobyć
sam-na-sam z własnymi myślami oraz zacząć szacować straty materialne i
psychiczne w naszym gospodarstwie.
przez
Blokotka