Nie od zawsze marzyłam o byciu mamą. Po rozwodzie rodziców jakoś nie uśmiechało mi się ani małżeństwo ani tym bardziej rodzicielstwo. Byłam przekonana, że nie nadaję się na matkę. Myślałam, że jestem zbyt oschła i nie potrafię okazywać emocji. Bałam się, że nie będę umiała dostatecznie mocno pokochać swojego dziecka. Oczywiście teraz, z perspektywy czasu, wiem, że to były bezpodstawne obawy. Kocham swoje dziecko najbardziej na świecie. Córka, za każdym razem gdy to słyszy pyta: "Kochasz mnie nawet bardziej niż tatę?" Hmmm... To zupełnie inna miłość. Tak samo jak moja miłość do mojej rodzicielki. Dziecku o wiele łatwiej okazać uczucia niż osobie dorosłej. A czasem wystarczy drobny gest, miłe słowo i już jest lepiej. Kiedy dorosłam i zaufałam pewnemu mężczyźnie postanowiłam, że chcę mieć dziecko by być dla niego jak... moja MAMA. Tak! Będę #supermamą!
przez
Blokotka